Camilla Dixon als startpunt

Geschreven door Trui Gysseling

Wat gebeurt er als twee passies elkaar ontmoeten?

Soms hoef je niet harder te zoeken naar inspiratie, maar juist beter te kijken naar wat er al in jou leeft.

inhoudsopgave

Inhoud

Een kunstenaar die niet kiest maar combineert

Toen ik het werk van Camilla Dixon ontdekte, viel me niet meteen één spectaculaire tekening op. Wat me raakte, was iets subtielers. Haar manier van kijken.

Camilla Dixon is kunstenaar én fashion designer.

Die twee rollen bestaan bij haar niet naast elkaar, ze lopen volledig door elkaar heen. Je ziet mode terug in haar tekeningen van mensen. In de houding, de lijn, de aandacht voor stof, vorm en beweging. Haar figuren voelen niet bedacht, maar gedragen.

Er is opvallend weinig informatie over haar te vinden en misschien is dat juist passend. Haar werk draait niet om een groot verhaal, maar om een persoonlijke fusie van interesses die vanzelfsprekend is geworden.

Dat idee bleef bij me hangen.

Inhoud

Mijn naaitasjes - pen en kleurpotlood op papier

Waarom het samenbrengen van passies zo krachtig is

Veel tekenaars en schilders denken dat ze één duidelijke richting moeten kiezen. Eén stijl, één onderwerp, één manier van werken. Maar wat als je sterkste werk juist ontstaat op het snijvlak van dingen die je leuk vindt?

Wanneer twee fascinaties samenkomen, gebeurt er iets bijzonders. Je werkt minder vanuit regels en meer vanuit nieuwsgierigheid. Je hoeft niets te forceren, want het materiaal is al van jou.

Bij Camilla Dixon zie je dat mode geen trucje is, maar een taal die ze vloeiend spreekt. Daardoor ontstaat een heel eigen manier van mensen tekenen, zonder dat het gezocht aanvoelt.

Inhoud

Dit is geen nieuw idee in de kunst

Camilla Dixon staat niet alleen. Als je er eenmaal op let, zie je het overal terug in de kunstgeschiedenis.

Denk aan Claude Monet, die schilderde én tuinierde, of aan Vincent van Gogh, wiens werk ondenkbaar is zonder zijn fascinatie voor Japanse prenten.

Paul Cézanne keerde steeds terug naar dezelfde alledaagse objecten, terwijl Leonardo da Vinci kunst, techniek en anatomie naadloos met elkaar verweefde.

En dan is er Edgar Degas, voor wie dans niet zomaar een thema was, maar een levenslange fascinatie die zijn tekeningen vormde.

Steeds opnieuw zie je hetzelfde patroon. Kunst wordt persoonlijker en krachtiger wanneer ze gevoed wordt door meer dan één bron.

Inhoud

Fascinatie vraagt ook bewustzijn

Niet elke fascinatie is neutraal. Dat geldt zeker voor het menselijk lichaam.

Kunstenaars als Tracey Emin gebruiken hun eigen lichaam en ervaringen als rauw materiaal. Dat kan confronterend zijn, maar ook eerlijk en kwetsbaar.

Andere voorbeelden, zoals Jeff Koons, roepen juist ethische vragen op.

Dit is geen reden om fascinaties te vermijden, maar wel om er bewust mee om te gaan. Wat drijft je, en waarom wil je dit tekenen of schilderen?

Inhoud

Wat jij hiervan kunt meenemen in je eigen werk

Je hoeft geen fashion designer te zijn om hier iets aan te hebben.

Misschien hou je van koken en tekenen, van dans en schilderen, of van fotografie en aquarel.

Vraag jezelf eens af welke interesses steeds weer terugkomen. Niet als hobby naast je kunst, maar als mogelijke voedingsbodem ervoor.

Vaak zit je eigen stijl niet in iets nieuws zoeken, maar in het combineren van wat er al is.

Inhoud

Drie eenvoudige oefeningen om vandaag te beginnen

1. Twee lijsten, één tekening

Maak twee korte lijstjes. Eén met dingen die je graag tekent of schildert, en één met andere interesses. Kies uit beide lijsten één item en maak een snelle schets waarin ze samenkomen.

2. Teken vanuit beweging

Zet muziek op of kijk naar een korte dansvideo. Teken niet wat je ziet, maar wat je voelt. Laat je hand reageren op ritme en tempo, niet op perfectie.

3. Verander je blik

Neem een onderwerp dat je vaak tekent en bekijk het door de bril van een andere interesse. Denk aan mode, koken of architectuur. Wat verandert er in lijn, vorm of aandacht?

Houd het licht en speels. Dit zijn geen eindwerken, maar experimenten.

Inhoud

Tot slot: durf te mengen en blijf spelen

Wat ik zo inspirerend vind aan Camilla Dixon, is niet haar cv of haar functie als docent, maar haar vanzelfsprekende manier van combineren.

Ze lijkt zichzelf geen toestemming te hoeven geven.

Misschien is dat wel de belangrijkste les. Je mag mengen. Je mag spelen. Je mag je eigen interesses serieus nemen.

***

Zin om verder te verkennen hoe jouw persoonlijke fascinaties je teken- en schilderwerk kunnen verdiepen?

Neem dan zeker een kijkje bij andere artikelen op Creatief tekenen en schilderen. Je vindt er praktische oefeningen, inspiratie uit de kunstgeschiedenis en aanmoediging om je eigen weg te blijven volgen.

Pak je schetsboek en kijk eens met andere ogen. Dat is vaak al genoeg om iets in beweging te zetten.

Lees ook

Verken deze blog

Trui Gysseling
Vorige

Warme en koude kleuren als ruimtelijke illusie
Volgende

Hoe plein air schilderen je anders leert kijken